Over mij
In mijn jonge jaren demonstreerde ik bijna wekelijks. Tegen kernwapens, voor het behoud van de studiebeurs of voor mensenrechten; er was altijd wel wat te doen. Ik besloot politicologie te gaan studeren, maar vond het bar saai. Alleen de filosofievakken van Sander Griffioen en Sybe Schaap konden me echt boeien. De overstap naar de filosofie was daarom snel gemaakt. Vlak voor mijn afstuderen (in filosofie en politicologie) begon ik te schrijven voor Ad Valvas, het toen nog onafhankelijke weekblad van de VU.
Met een clubje enthousiastelingen richtten we een nieuw tijdschrift op: Filosofie Magazine. Zonder geld een tijdschrift beginnen was een enerverende ervaring. Gelukkig hoefden we ons over de hoogte van het salaris nooit zorgen te maken; het werd toch niet uitbetaald. Dat veranderde toen we in 1996 werden overgenomen door Wolters Kluwers. Plotseling hadden we een dienstbetrekking, waarin ik ook nog eens Europese en Japanse denkers mocht interviewen voor de Teleac-tv-serie Denken doorzien. René Gude, met wie ik meer dan twintig jaar samenwerkte, verkaste naar de Internationale School voor Wijsbegeerte, waarna Daan Roovers en ik hem als duo-hoofdredacteuren opvolgden.
Harry Mulisch promoveert aan de Universiteit van Felix & Sofie
In 2005 kreeg ik de kans een boekenuitgeverij rond de tijdschriften van Veen Magazines (waaronder Filosofie Magazine, Natuur & Techniek en Historisch Nieuwsblad) op te richten. Dat was een gouden kans, vooral omdat er met de prachtige Wetenschappelijke Bibliotheek al een fundamentje voor een succesvolle uitgeverij was gelegd. Binnen een paar jaar waren we op stoom en produceerden mijn collega en ik veertig boeken per jaar. Ik geef het toe, ik werd workaholic, mede omdat ik ook mijn filosofische compulsies niet onder controle kreeg. ’s Avonds werkte ik aan filosofische essays en boeken.
Redactie Felix & Sofie tijdens een existentialisme-avond
Ging ik dan nooit naar de kroeg? Jawel hoor. Met onze leesclub hadden we filosofiecafé Felix & Sofie opgericht en organiseerden we gezellige filosofie-avonden. In de redactie van Felix & Sofie ontstond in 2002 een vreemd plan. We zouden een twee-uurs-universiteit oprichten om schrijver Harry Mulisch te laten promoveren in de wijsbegeerte. Het begon als een geintje, maar Mulisch kwam, onderwijsminister Loek Hermans bleek bereid de universiteit te openen en te sluiten en tien hoogleraren van evenzoveel filosofiefaculteiten trokken een toga aan. 
Als voorzitter van het College van Bestuur van de Universiteit van Felix & Sofie had ik de eer mijn held Harry Mulisch de bul te overhandigen. Dat gebeurde in Felix Meritis, de Amsterdamse cultuurtempel waar ik ook de eerste Nacht van de filosofie in 2001 organiseerde en waar de door ons opgerichte Stichting Maand van de filosofie vaak zou vergaderen.
In 2010 reisde ik René Gude achterna naar de Internationale School voor Wijsbegeerte (ISVW). Met veel plezier stampten we de ene na de andere filosofiecursus uit de grond. Maar René werd helaas steeds zieker. Op zijn ziekbed werd hij nog Denker des Vaderlands. Intussen volgde ik hem op als programmadirecteur bij de ISVW. Tot 2019 werkte ik op dat heerlijke Landgoed ISVW, waar ik met de collega’s ISVW uitgevers oprichtte. Vanaf mei 2019 tot november 2020 werkte ik als uitgever filosofie en geschiedenis bij Boom Uitgevers Amsterdam. Door de coronacrisis besloot Boom de tijdelijke contracten niet te verlengen, met als gevolg dat ook ik op straat kwam te staan. Uitgeverij Noordboek scoutte me. Vanaf maart 2021 ben ik daar uitgever non-fictie. Ik geef met name boeken over filosofie, wetenschap, geschiedenis en popmuziek uit.
Noordboek bood en biedt mij de kans een lang gekoesterde wens te verwezenlijken: het opzetten van de dierenrechtenbibliotheek (een boekenreeks met daarin de standaardwerken over dierenrechten). Inmiddels kun je er een halve boekenplank mee vullen. Ik hoop dat de boeken een bescheiden bijdragen leveren aan de strijd voor dierenrechten. Voor die strijd zet ik me namelijk graag in. Zo zat ik enkele decennia in het bestuur van Stichting Dier & Recht en schreef ik boeken over het onderwerp, waaronder Democratie voor dieren en mijn proefschrift Een beestachtige geschiedenis van de filosofie . Mijn recentere Zoölogisch manifest beschrijft hoe de strijd voor dierenrechten samenhangt met die tegen zoöcide in zijn algemeenheid en met de strijd voor mensenrechten. Wat dat laatste betreft, door het werk van wetenschapsfilosoof Ton Derksen, van wie ik meerdere boeken mocht uitgeven, raakte ik betrokken bij het lot van mensen die slachtoffer zijn van gerechtelijke dwalingen, waaronder Hüseyin Baybasin.
Heb ik ook nog een privéleven? Jazeker. Ik woon in Amersfoort met mijn geliefde Marthe Kerkwijk en ons dochtertje Alma. Daarnaast heb ik twee twee prachtkinderen, Vos en Bruno, uit mijn eerdere huwelijk met Anet Schraag. Misschien wil je ook een antwoord op die typisch West-Friese vraag: ‘Van wie is dah der dan ientje?’ Aan de hand van die vraag heb ik geprobeerd mijn familiegeschiedenis enigszins in kaart te brengen.
Maar genoeg over mijzelf. Bovendien waarom over jezelf praten als anderen dat beter doen? Zie Wikipedia.